• [Yoga] : Utthita Trikonasana

    Τετάρτη, 17 Ιανουαρίου 2018 00:00
  • [Συνέντευξη]: Η Holistic Life συναντάει τη Ζέτα Δούκα

    Τετάρτη, 17 Ιανουαρίου 2018 00:00
  • Ομοιοπαθητική & Αυτισμός

    Τετάρτη, 17 Ιανουαρίου 2018 00:00
  • Χρειάζεστε αποτοξίνωση; Καθαρίστε τον οργανισμό σας και ανανεωθείτε για τη νέα χρονιά.

    Τετάρτη, 17 Ιανουαρίου 2018 00:00
  • Ποτέ πια κούραση: Καταπολεμήστε την υπερκόπωση!

    Τετάρτη, 17 Ιανουαρίου 2018 00:00
Τετάρτη, 17 Ιανουαρίου 2018 00:00

Ομοιοπαθητική & Αυτισμός Κύριο

Γράφτηκε από 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Αυτό το κείμενο απευθύνεται σε όσους ασχολούνται, ενδιαφέρονται, τυραννιούνται ή όπως εγώ, αγάπησαν τον Αυτισμό. Ξεκινώντας την πρακτική μου στο Λονδίνο, άρχισα να δέχομαι παιδιά με Αυτισμό συχνά.

Η εκπαίδευση μου σχετικά με τον Αυτισμό

Στο Πανεπιστήμιο εκτός από την προσέγγιση της Κλασσικής Ομοιοπαθητικής, διδάχτηκα εκτεταμένα μεθοδολογίες θεραπείας του Αυτιστικού Φάσματος όπως ανάλυση και μεθοδολογία των bowel nosodes, της Ισοπαθητικής Θεραπείας, από σπουδαίους ομοιοπαθητικούς όπως τον Dr Ralf Jeutter BSc.(Hons) Pod.Med. Ph.D. (Lit./Phil.), Hilery Dorrian Lic Ac LCH DHt, Dr Robin Murphy ND και τον Colin Griffith LCH MCH.

Τα ουσιαστικότερα πράγματα όμως σχετικά με τον Αυτισμό τα έμαθα από τα ίδια τα παιδιά. Μάθαινα σιγά-σιγά πως το 90% τουλάχιστον αυτών που λέμε (ιδιαίτερα εμείς οι μεγάλοι) είναι περιττό. Με έμαθαν πως η χρήση δέκα μόνο λέξεων ίσως να είναι πιο ουσιαστική στην επικοινωνία, κατάλαβα πως δε χρειάζεται να γεμίζω βεβιασμένα τα κενά σιωπής με λέξεις και πως μπορώ να ακούω ακόμα και μέσα σε κενά σιωπής κάτι που συμβαίνει εάν χρησιμοποιώ την ενεργή παρατηρητικότητά μου. Η γλώσσα του σώματος, μια κρίση, ένας ήχος, η άρνηση του παιδιού προς τη μητέρα να καθίσει όπως πρέπει στην καρέκλα, είναι ατόφιες αντιδράσεις αυτών των παιδιών και με βοηθούν να βρω το κατάλληλο φάρμακο. Αυτό συμβαίνει γιατί τα παιδιά αυτά δεν προσποιούνται ότι είναι κάπως ή πως είναι κάποιοι άλλοι. Είναι αυτό που βλέπεις μπροστά σου, χωρίς προσωπεία, μάσκες, που ίσως να μπερδεύουν καμιά φορά τον ομοιοπαθητικό. “Αυτό που είναι, όντως είναι και όχι αυτό που δείχνει ότι είναι”.

Γιατί να επιλέξετε την Ομοιοπαθητική

Ο αυτισμός χρειάζεται εξατομικευμένη προσέγγιση και διαφέρει από τον τρόπο που παρουσιάζεται σε κάθε άτομο. Αυτός είναι ένας επιπλέον λόγος που η Ομοιοπαθητική ταιριάζει στην θεραπεία του αυτισμού. Η Ομοιοπαθητική αναλύει το κάθε ένα ως μια και μοναδική ξεχωριστή οντότητα. Δεν τοποθετεί τον ασθενή σε φόρμες με τίτλο την ασθένειά του. Βλέπει πάνω από όλα το άτομο σαν σύνολο. Ένας άνθρωπος δεν είναι μόνο τα συμπτώματα της διαταραχής του, το άτομο δεν είναι η αρρώστια του. Σε 10 περιπτώσεις γρίπης, στην Ομοιοπαθητική θα δώσουμε ίσως 10 διαφορετικά φάρμακα.

Τι με διευκολύνει

Στις συνεδρίες μας εξετάζω το ιστορικό του παιδιού και ενώνω βήμα-βήμα όσα περισσότερα ντοκουμέντα μπορώ. Ζητώ φωτογραφίες, βίντεο από τις πρώτες μέρες της ζωής του παιδιού, πριν και μετά εμβολιασμού, το βιβλίο υγείας με όλα τα εμβόλια, πιθανή χρήση αντιβιοτικών, στεροειδών κτλ., έγγραφα από πιθανές επιπλοκές στον τοκετό, θηλασμό, στομαχικές διαταραχές, διαταραχές ύπνου ή ξαφνικές αλλαγές συμπεριφοράς, εμφάνιση αλλεργίας, δερματικές εξάρσεις, διαφορά στο κλάμα ή οποιοδήποτε είδος οπισθοδρόμησης, λεκτικής ή αναπτυξιακής. Πρέπει να πω στους γονείς πως η διαδικασία βασίζεται στην μελέτη της λεπτομέρειας και πως όσο πιο μικρό ένα παιδί ξεκινήσει την Ομοιοπαθητική τόσο καλύτερη θα είναι η πρόγνωσή του. Στις περιπτώσεις που έχω εξετάσει, η διατροφή και ένα υγιές οικογενειακό περιβάλλον είναι οι δυο πυλώνες που θα βασιστεί μια σωστή θεραπεία.

Τ.Σ.

Ο Τ.Σ είναι 6 χρονών και ήρθε σε εμένα με τη μητέρα του, η όποια ήταν ήδη ασθενής μου για προβλήματα αϋπνίας. Ο Τ.Σ κρυβόταν από πίσω της και έκανε ήχους δυσφορίας όταν εκείνη τον τραβούσε για να κάτσει πάνω της. Δεν με κοιτούσε, κοιτούσε τον κόρφο της μάνας του, έμενε έτσι με μάτια ανοιχτά πάνω στο δέρμα της μάνας του. Είχε ένα άσπρο πανί κλεισμένο στο χέρι του, το όποιο έφερνε κάποιες φορές μπροστά από τη μύτη του. Η μητέρα του μου εξήγησε πως ο ύπνος του δεν ήταν καλός και πως σηκωνόταν όρθιος όταν ξυπνούσε το βράδυ πάνω στο κρεβάτι και ούρλιαζε κάποιες φορές. Δεν του άρεσε να φοράει τα γυαλιά του ή τα παπούτσια του, μόνο ένα ζευγάρι παντόφλες. Δε μίλαγε στους ξένους ποτέ, έπαιζε με το φως, άναψε – σβήσε, ανοιγόκλεινε τις πόρτες, δεν αντιδρούσε πολλές φορές στο όνομά του, δεν ήθελε να παίζει με παιδιά μόνο να κάθεται κοντά τους. Ο Τ.Σ δεν έχει γνωρίσει ποτέ τον μπαμπά του. Ήξερε όλα τα λεωφορεία απ’ έξω, τα νούμερα και τα δρομολόγια που κάνουν. Όταν δεν ήθελε να κάνει κάτι έκλαιγε πολύ δυνατά μα ποτέ δεν είχε επιτεθεί. Χρησιμοποιούσε μερικές λέξεις αλλά δεν απαντούσε σε ερωτήσεις. Η μητέρα του πίστευε πως ντρέπεται, τους ξένους, τους δασκάλους, τα παιδιά. Κουνούσε τα χέρια του γύρω από τα μάτια του επαναληπτικά όταν τον είδα για πρώτη φορά και στο παρελθόν τα χτυπούσε πάνω-κάτω και γυρνούσε γύρω από τον εαυτό του αλλά αυτό σταμάτησε από μόνο του όταν πήγε σχολείο. Πάει σε κανονικό σχολειό αλλά έχει ειδικό παιδαγωγό που τον βοηθάει. Του άρεσε να πηγαίνει σχολείο, αγαπούσε πολύ το τραγούδι και τραγουδούσε όλη μέρα. Είχε φοβία για τα σκυλιά και το σκοτάδι. Είχε χρόνια βήχα, από 3 μηνών και μάλιστα είχε μπει στο νοσοκομείο για πλύση των πνευμόνων όπου και πάλι η διάγνωση δεν έδειξε τίποτα. Η μητέρα του Τ.Σ εξήγησε πως ο βήχας άρχισε όταν έφυγε ο πατέρας του από το σπίτι τους, αλλά δεν καταλάβαινε πώς μπορεί αυτό να τον έχει επηρεάσει τον Τ.Σ εφόσον ήταν μόλις 3 μηνών. Ο βήχας του ακουγόταν υγρός, χειρότερος το βράδυ, χειρότερα το χειμώνα. Το καλοκαίρι σταματούσε τελείως. Ο Τ.Σ είχε κάνει όλα τα απαραίτητα εμβόλια, είχε πάρει πάνω από 20 φορές αντιβίωση για το βήχα, είχε εισπνεόμενο κορτιζονούχο βρογχοδιασταλτικό πάντα μαζί του.

Μετά από 14 μήνες Ομοιοπαθητικής θεραπείας, σε συνδυασμό με αλλαγές στην διατροφή του από Διατροφολόγο, ο Τ.Σ έχει κάνει άλματα προόδου. Χειρίζεται τη γλώσσα πολύ περισσότερο, όχι μόνο ακούει στο όνομά του αλλά ακολουθεί οδηγίες από την ειδική παιδαγωγό του στο σχολείο. Σταμάτησε να παίζει με το φως και ο ύπνος του είναι 8ωρος χωρίς διακοπές. Στις συνεδρίες μας κάθεται απέναντι από τη μητέρα του και μιλεί ασταμάτητα. Ζωγραφίζει και παίζει με παιχνίδια, ακόμη και πάζλ κάτι που δεν άγγιζε στο παρελθόν. Ο Τ.Σ ζήτησε από τη μητέρα του σκύλο, αλλά εκείνη δεν τα συμπαθεί. Ακόμη κοιμάται με το φωτάκι αναμμένο και μετράει τα λεωφορεία, αναλύοντας τα δρομολόγιά τους. Όταν ρώτησα τον Τ.Σ γιατί αρνείται κατηγορηματικά να φορέσει τα γυαλιά του, μου είπε, ‘Γιατί βλέπω’. Ο Τ.Σ πήγε στον οφθαλμίατρο για check-up μετά από αυτή τη συζήτηση και δέχτηκα τηλεφώνημα από τον οφθαλμίατρο, ο όποιος έμεινε εμβρόντητος με το γεγονός ότι όντως η όραση του Τ.Σ είχε βελτιωθεί τόσο πολύ. Μιλήσαμε για τη θεραπεία που του έδινα, για τα μάτια του ξεχωριστά και από τότε συνεργαζόμαστε. Το καλύτερο αποτέλεσμα όμως ήταν ότι ο βήχας του Τ.Σ είχε βελτιωθεί στο 80%, και επανερχόταν λίγο μόνο εάν ήταν άρρωστος από ίωση ή γρίπη. Ο συνεχόμενος βήχας έχει εξαφανιστεί. Σαν αποτέλεσμα της πορείας του Τ.Σ με την Ομοιοπαθητική, η μητέρα του ξεκίνησε σπουδές Ομοιοπαθητικής στο ίδιο πανεπιστήμιο που πήγα κι εγώ.

Ν.Π.

Ο Ν.Π έχει διαγνωστεί με το σπάνιο σύνδρομο που ονομάζετε Kleefstra. Το σύνδρομο Kleefstra (Ks) είναι μια σπάνια γενετική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από διανοητική αναπηρία, συνοδευόμενη συχνά από ένα φάσμα πολύπλοκων φυσικών και κλινικών χαρακτηριστικών. Η κυρίαρχη αιτία του Ks είναι ένα μικρό κομμάτι που λείπει (γνωστό ως διαγραφή) από κοντά στο τέλος του χρωμοσώματος 9. Το Ks ήταν προηγουμένως γνωστό ως σύνδρομο διαγραφής 9q34.3. Το σύνδρομο αυτό μοιράζεται κοινά χαρακτηριστικά με αυτά της διαταραχής του Αυτιστικού Φάσματος. Ο Ν.Π. παρουσίαζε λεκτικές δυσκολίες, επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές, δυσκολίες σε κοινωνικές καταστάσεις. Ο Ν.Π. δεν είχε τίποτα διαφορετικό για μένα από ότι όλοι οι υπόλοιποι ασθενείς μου. Είχε μια παρόμοια συμπεριφορά και συμπτωματολογία με κάποιο από τα 3000 ομοιοπαθητικά φάρμακα. Κοιμόταν με τη μητέρα του, είχε κάποιες βίαιες αντιδράσεις, όπως κλώτσαγε και τραβούσε μαλλιά. Έκανε διαρκώς ήχους και κινιόταν συνεχώς μέσα στο χώρο και κατά τη διάρκεια του ύπνου του. Ξυπνούσε στις 5.00 το πρωί και έτρωγε παρά πολύ εκείνη την ώρα. Μαζί του έπρεπε να είναι όλοι ξύπνιοι για να τον απασχολούν διότι βαριόταν εύκολα και με τα πάντα. Δεν μπορούσε να φάει μόνος του και για την τουαλέτα χρειαζόταν υπενθύμιση. Είχε πολύ καλή οπτική επαφή, άκουγε στο όνομά του αμέσως και ήθελε να βάζει το μάγουλό του πάνω στο δικό μου και να νανουρίζεται κάνοντας ήχους μόνος του.  

Ο λόγος που οι γονείς ήρθαν σε μένα ήταν να δουν εάν μπορεί η Ομοιοπαθητική να βοηθήσει στη βίαιη συμπεριφορά. Ξεκινήσαμε αμέσως με το ιδιοσυγκρασιακό του φάρμακο. Ο Ν.Π. άρχισε να κοιμάται περισσότερες ώρες, και ξυπνούσε λιγότερο νευρικός, σπάνια ακόμα και ευδιάθετος. Άρχισε να μπορεί να κάθεται περισσότερο στο θρανίο του και να παρατηρεί τις εικόνες από διαστημόπλοια. Μετά από ένα χρόνο οφείλω να πω πως το παιδί δεν είναι καθόλου επιθετικό και έχει αρχίσει να κάνει κολύμβηση την οποία λατρεύει. Παίζει μόνος του και προσπαθεί να κοιμάται μόνος του, όμως ακόμη δεν τα καταφέρνει. Ο Ν.Π χρησιμοποιεί λέξεις που φτιάχνει μόνος του και η μητέρα του καταλαβαίνει τι θέλει να πει. Άρχισε να μιλάει λίγο τη γλώσσα της μαμάς του και τα σωματικά του προβλήματα έχουν εξαφανιστεί, όπως έμετοι και διάρροιες. Διακρίνω τεράστια διαφορά, από την πρώτη μέρα που τον είδα και ομολογώ πως έμαθα τα περισσότερα πράγματα από αυτό το παιδί, σχετικά με την σημαντικότητα της δοσολογίας, τη συγκράτηση στην παρόρμηση νέας συνταγογράφησης όταν υπάρχει καλυτέρευση και την βοήθεια των Bowel Nosodes. Ο Ν.Π είχε δύο φορές επιδείνωση και μετά καλυτέρευση, κάτι που δεν μου είχε ξανασυμβεί στην πορεία μου. Με την πίστη και επιμονή των γονιών του να επιμείνουν στην ομοιοπαθητική και στις δύο επιδεινώσεις και να μη στραφούν σε αγωγή με αντιπυρετικά και αντιβίωση, αλλά να περιμένουν υπομονετικά, να φύγει το εξάνθημα από το παιδί τους, σαν να καταλάβαιναν πως αυτό ήταν αποτέλεσμα παλιάς κατάπνιξης κάποιας φυσιολογικής αντίδρασης του οργανισμού. Δεν χρησιμοποίησα καμία στεροειδή κρέμα για αυτή την αντίδραση, ούτε σκεπάστηκε το εξάνθημα με καινούριο ομοιοπαθητικό, (αν και σαν ομοιοπαθητικός θα ήθελα να δώσω κάτι για αυτό), απλά αποφασίσαμε να περιμένουμε. Θέλω να πω ένα μεγάλο μπράβο στους γονείς που εμπιστεύτηκαν το ένστικτο τους, την Ομοιοπαθητική και εμένα.

Για το Τέλος

Θέλω να ενημερώσω τους γονείς πως αυτές οι θεραπείες χρήζουν υπομονής προκειμένου τα αποτελέσματα να είναι ορατά και σε στέρεη βάση. Ίσως να πρέπει να αλλάξουν τις διατροφικές συμπεριφορές του παιδιού και να προσπαθήσουν να αποφύγουν όσο είναι δυνατόν τοξικές επιρροές που μπαίνουν εμπόδιο στην δράση της Ομοιοπαθητικής.

Ιωάννα Α. Δανέζη, Ομοιοπαθητικός

Bachelor Degree of Science BSc in HOMEOPATHY

Middlesex University

THE CENTRE OF HOMEOPATHIC EDUCATION

Licentiate in Homeopathy (LCHE), επαγγελματική κατάρτιση στην ομοιοπαθητική, η οποία επιτρέπει την άσκηση στην ομοιοπαθητική και την εγγραφή σε έναν από τους επαγγελματικούς καταλόγους ομοιοπαθητικής.
Ακολουθεί το The Code Of Ethics

Μέλος του THE SOCIETY OF HOMEOPATHS© 2017

Email:ioanna_70@hotmail.com

Mobile phone: 6934264797

Διαβάστηκε 182 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 17 Ιανουαρίου 2018 08:49