• Η Παθολογία του θυρεοειδούς με βάση την Αρχαία Ελληνική και Παραδοσιακή Κινέζικη Ιατρική

    Παρασκευή, 15 Σεπτεμβρίου 2017 00:00
  • Διατηρήστε την ηρεμία σας και αντιμετωπίστε το άγχος

    Παρασκευή, 15 Σεπτεμβρίου 2017 00:00
  • Χρόνιοι πόνοι της μέσης

    Παρασκευή, 15 Σεπτεμβρίου 2017 00:00
  • Η μεγάλη εικόνα του καρκίνου

    Παρασκευή, 15 Σεπτεμβρίου 2017 00:00
  • Η υγεία της γυναίκας

    Παρασκευή, 15 Σεπτεμβρίου 2017 00:00
Πέμπτη, 13 Ιουλίου 2017 00:00

Αντιμετώπιση λοιμώξεων του ουρογεννητικού συστήματος στις γυναίκες με την ολιστική βιοφυσική μέθοδο του βιοσυντονισμού

Γράφτηκε από 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Κατά την καλοκαιρινή περίοδο, ιδιαίτερα στις γυναίκες, αυξάνονται οι λοιμώξεις του ουρογεννητικού συστήματος, με συχνότερη την εμφάνιση της κολπικής μυκητίασης. 

Η κολπίτιδα είναι φλεγμονή του κόλπου, που συχνά συνοδεύεται από κολπική υπερέκκριση και κνησμό. Η λοίμωξη μπορεί επίσης να επεκταθεί στο αιδοίο (αιδοιοκολπίτιδα) ή στον τράχηλο (τραχηλίτιδα). Τα υγρά του κόλπου έχουν περίεργο χρώμα, υφή και οσμή αναλόγως του αιτίου που την προκάλεσε. Οι πιο συχνές αιτίες σε γυναίκες πριν την εμμηνόπαυση είναι τα βακτήρια, οι μύκητες και οι τριχομονάδες.

Ιδιαίτερα το καλοκαίρι έξαρση παρουσιάζουν οι μυκητιάσεις, όπου ο κυριότερος προδιαθεσικός παράγοντας που ευνοεί την εμφάνισή τους είναι η παρατεταμένη υγρασία στην ευαίσθητη περιοχή. Προκαλείται κυρίως από τον μύκητα Candida Albicans. Χαρακτηρίζεται από κολπικό ερεθισμό, έντονο κνησμό και κολπική έκκριση. Εκτός από κνησμό, υπάρχει και πόνος μέσα και γύρω από την είσοδο του κόλπου, καθώς και παχύρευστες υπόλευκες εκκρίσεις που θυμίζουν κομμένο γιαούρτι αλλά δεν έχουν δυσάρεστη οσμή.

Οι μύκητες Candida albicans υπάρχουν φυσιολογικά στον κόλπο αλλά όταν η ισορροπία του pH στον κόλπο διαταραχθεί τότε οι μύκητες πολλαπλασιάζονται και οδηγούν σε φλεγμονή. Επίσης, ο καλύτερος φίλος των μυκήτων είναι η υγρασία, οπότε μετά το μπάνιο οι γυναίκες πρέπει να σκουπίζονται καλά και στην παραλία να αλλάζουν το κάτω μέρος του μαγιώ καθώς και να ξαπλώνουν ή να κάθονται πάνω σε ψάθα ή πετσέτα στην άμμο και τις ξαπλώστρες. Σε περίπτωση χρήσης ταμπόν αυτό θα πρέπει να αλλάζεται αμέσως μετά το μπάνιο στη θάλασσα.

Η θεραπεία έγκειται στη λήψη σκευασμάτων κατά των μυκήτων κυρίως από την κολπική οδό. Ανακούφιση μπορεί να φέρει η χρήση “ζωντανού” (με προβιοτικά) γιαουρτιού ενδοκολπικά (προτείνεται η ταυτόχρονη χρήση σερβιέτας).

Η ουρολοίμωξη, δηλαδή η αύξηση του αριθμού των μικροβίων, μπορεί να αφορά το ανώτερο ή το κατώτερο ουροποιητικό σύστημα. Στο ανώτερο ανήκουν οι νεφροί και οι ουρητήρες. Στο κατώτερο που είναι και η συνηθέστερη μορφή ουρολοίμωξης η ουροδόχος κύστη και η ουρήθρα. Η ουρηθρίτιδα και η κυστίτιδα είναι η συνηθέστερη πάθηση μετά το κοινό κρυολόγημα. Διακρίνεται σε οξεία και χρόνια ή αλλιώς υποτροπιάζουσα (με 3 ή περισσότερα συμπτωματικά επεισόδια σε περίοδο 12 μηνών).

Η ουρολοίμωξη είναι συχνότερη στις γυναίκες εξαιτίας της ανατομικής τους δομής. Λόγω αυτού, πολλές γυναίκες παθαίνουν ουρολοίμωξη μετά τη σεξουαλική πράξη, ενώ και οι γυναικολογικές παθήσεις προδιαθέτουν σε ουρολοιμώξεις συνήθως υποτροπιάζουσες. Άλλοι παράγοντες που ευνοούν τη μόλυνση είναι η μειωμένη ανοσία της βλεννογόνου μεμβράνης της ουρήθρας που παρατηρείται λόγω ορμονικών διαταραχών (π.χ. εμμηνόπαυση, εγκυμοσύνη), χρόνιας φλεγμονής, ανοσοανεπάρκειας, κ.ά. Επιπλέον παράγοντες που μπορούν να οδηγήσουν σε ουρολοίμωξη είναι η κατακράτηση ούρων, οι πέτρες, οι όγκοι και τα ξένα σώματα (π.χ. καθετήρες).

Το κύριο σύμπτωμα των λοιμώξεων του κάτω ουροποιητικού είναι η δυσουρία, δηλαδή πόνος και τσούξιμο κατά την ούρηση. Συνήθως υπάρχει συχνουρία, τάση προς ούρηση, δυσκολία έναρξης της ούρησης, μικρή ποσότητα ούρων, ακράτεια, νυκτουρία, υπερηβικός ή πυελικός πόνος. Τα ούρα μπορεί να είναι θολά και δύσοσμα. Αιματουρία (αίμα στα ούρα) εμφανίζεται συνήθως στην περίπτωση λίθων. Ο πυρετός εάν υπάρχει είναι χαμηλός (κάτω από 38 βαθμούς Κελσίου). Ο υψηλός πυρετός είναι χαρακτηριστικός στην πυελονεφρίτιδα. 

Τα βακτήρια που συνήθως προκαλούν τη ουρολοίμωξη είναι το κωλοβακτηρίδιο (Ε. Coli), ο πρωτέας, η κλεμπσιέλλα, στελέχη σταφυλόκοκκου ή εντερόκοκκου, τα εντεροβακτήρια, η σερράτια ενώ, πιο σπάνια, ο αιμόφιλος του κόλπου (Gardnerella), τα χλαμύδια, το ουρεόπλασμα, το μυκόπλασμα, κι ενίοτε ο ιός του έρπητα.  

Η διάγνωση της ουρολοίμωξης γίνεται με καλλιέργεια ούρων στην οποία μπορεί να διαπιστωθεί πύον (πυουρία), αίμα (αιματουρία) και βακτήρια (βακτηριουρία).

Η συμβατική θεραπεία της ουρολοίμωξης γίνεται με αντιβίωση και χημειοθεραπευτικά. Στα φυσικά μέτρα θεραπείας και πρόληψης συγκαταλέγονται η αύξηση λήψης υγρών (12 ποτήρια ημερησίως), καθώς και βιταμίνης C (χυμός λεμονιού, πορτοκάλια, ακτινίδια, φράουλες, μάνγκο, μπρόκολο και μαϊντανός). Μπορεί επίσης να βοηθήσει ο χυμός κράνμπερι (κράνες), μούρων και βατόμουρων. Οι γυναίκες πρέπει να σκουπίζονται από εμπρός προς τα πίσω μετά την ούρηση καθώς και να ουρούν αμέσως μετά την σεξουαλική επαφή. Επίσης, είναι σκόπιμο να αδειάζει η κύστη πριν από κάθε αθλητική δραστηριότητα.

Ο ρόλος της βιοφυσικής μεθόδου του βιοσυντονισμού

Η Γεωργία Στ., έπασχε από οξεία ουρολοίμωξη. Η καλλιέργεια ούρων έδειξε πρωτέα. Στην αγωγή βιοσυντονισμού που κάναμε χρησιμοποιήσαμε εκτός από το ίδιο το μικρόβιο και δείγμα ούρων. Τα συμπτώματα μειώθηκαν από την πρώτη κιόλας επίσκεψη, ενώ εξαφανίστηκαν μετά τη δεύτερη. Η καλλιέργεια ούρων μετά τη δεύτερη αγωγή ήταν στείρα.

Η Ελένη Χ. προσήρθε στο ιατρείο τον Ιούνιο του 2015, μεταξύ άλλων, λόγω υποτροπιάζουσας ουρολοίμωξης. Το τεστ έδειξε επιβάρυνση με κωλοβακτηρίδιο και ουρεόπλασμα. Στη συνέχεια, έγιναν τρεις συνεδρίες εξουδετέρωσης της μικροβιακής επιβάρυνσης αλλά και ενίσχυσης της ουροδόχου, οι οποίες και εξαφάνισαν τα συμπτώματα.

Η Μαριλένα Μ. ήρθε στο ιατρείο τον Ιούλιο του 2015 λόγω υποτροπιάζουσας (επαναλαμβανόμενης) ουρολοίμωξης, στην οποία προστέθηκε και μυκητιασική κολπίτιδα. Η αγωγή της περιλάμβανε αποτοξίνωση της ουροδόχου κύστης, τόνωση της ροής της ενέργειας στην ουροδόχο, εξουδετέρωση του κωλοβακτηριδίου, του αιμόφιλου του κόλπου (Gardnerella) και του μύκητα Candida. Έγιναν τρεις συνεδρίες αλλά από την πρώτη δεν ξαναπαρουσιάστηκαν τα συμπτώματα της ουρολοίμωξης έως σήμερα.

Η Παρασκευή Α. έπασχε από κολπική μυκητίαση για 6 μήνες πριν απευθυνθεί στο ιατρείο μας τον Μάιο του 2017. Μετά την πρώτη κιόλας συνεδρία οι εκκρίσεις βελτιώθηκαν και δεν είχε πλέον ενοχλήσεις. Κάναμε συνολικά τρεις συνεδρίες, λόγω της χρονιότητας του προβλήματος.

Στην βιοενεργειακή αντιμετώπιση των λοιμώξεων του ουρογεννητικού μπορεί να χρειαστεί η εξομάλυνση της επιβάρυνσης από βαρέα μέταλλα, παράσιτα, ιούς ακόμα και τροφές. Σε ενεργειακό επίπεδο, μπορεί να χρειαστεί εφαρμογή εξισορρόπησης ενεργειακών κέντρων και καναλιών στο σώμα, ξεμπλοκάρισμα της ροής της ενέργειας στην σπονδυλική στήλη, τόνωση της λειτουργίας του νευρικού, ορμονικού και ανοσοποιητικού συστήματος.

Κασσάνδρα Μουγιάκου – ειδικός παθολόγος

Διαβάστηκε 198 φορές