• Η Παθολογία του θυρεοειδούς με βάση την Αρχαία Ελληνική και Παραδοσιακή Κινέζικη Ιατρική

    Παρασκευή, 15 Σεπτεμβρίου 2017 00:00
  • Διατηρήστε την ηρεμία σας και αντιμετωπίστε το άγχος

    Παρασκευή, 15 Σεπτεμβρίου 2017 00:00
  • Χρόνιοι πόνοι της μέσης

    Παρασκευή, 15 Σεπτεμβρίου 2017 00:00
  • Η μεγάλη εικόνα του καρκίνου

    Παρασκευή, 15 Σεπτεμβρίου 2017 00:00
  • Η υγεία της γυναίκας

    Παρασκευή, 15 Σεπτεμβρίου 2017 00:00
Πέμπτη, 16 Μαρτίου 2017 00:00

Αντιμετωπίστε την αρθρίτιδα (καταπολέμηση των βλαβερών βακτηρίων στο έντερο) Κύριο

Γράφτηκε από 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Σύμφωνα με την Κέιτ Μοντάνα, πολλές περιπτώσεις ρευματοειδούς αρθρίτιδας και οστεοαρθρίτιδας μπορούν να αντιμετωπιστούν με την καταπολέμηση των βλαβερών βακτηρίων στο έντερο.

Δεν πρόκειται για κάποια νέα ιδέα. Από τις αρχές του 20ου αιώνα, γιατροί και ερευνητές έχουν συνδέσει την προβληματική εντερική χλωρίδα με την αρθρίτιδα και άλλες ρευματοειδείς παθήσεις.

Σύμφωνα με τους Δρ Τζούλια Μόργκαν και Δρ Μπέρναρντ Κόμροε στο άρθρο τους «Μια σύντομη ανασκόπηση της αρθρίτιδας και των συναφών παθήσεων στις τροπικές ασθένειες», το οποίο δημοσιεύτηκε το 1946 στο ιατρικό περιοδικό Annals of Internal Medicine “Η αρθρίτιδα είναι γνωστή ως επιπλοκή σε κάποιες τροπικές ασθένειες όπως η βακτηριακή δυσεντερία και οι μυκητιασικές λοιμώξεις”.1

Και στη συνέχεια το 1975, στο 15ο Διεθνές Συνέδριο Χημειοθεραπείας στο Λονδίνο, ο αείμνηστος μικροβιολόγος Ρότζερ Γουΐμπερν-Μέισον (MD, PhD) ανακοίνωσε ότι είχε ανακαλύψει ότι τα πρωτόζωα - ένα ή περισσότερα είδη Νεγκλέρια -ήταν η αιτία της ρευματικής πάθησης. Τα ευρήματα αυτού του ερευνητή της Mayo Clinic και καθηγητή του Γέιλ δεν επαληθεύτηκαν ποτέ, μολονότι το διατροφικό πρωτόκολλό του για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα που χρησιμοποιείται από επιφανείς γιατρούς του Αμερικανικού προγράμματος του Arthritis Trust of America, έχει βοηθήσει πολλές χιλιάδες ανθρώπους που πάσχουν από ρευματοειδή αρθρίτιδα.

Στη δεκαετία του 1990, η σύνδεση μεταξύ εντερικής χλωρίδας και αυτοάνοσων διαταραχών όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα, ο συστηματικός λύκος, ο διαβήτης τύπου 1, η νόσος του Crohn και η φλεγμονώδης νόσος του εντέρου έγινε όχι μόνο σεβαστή στα ερευνητικά προγράμματα, αλλά και πολλά υποσχόμενη. Άρχισαν να εμφανίζονται πιο συχνά μελέτες με τίτλους όπως «Πρώιμη πολυαρθρίτιδα ως χαρακτηριστικό της εντερικής λοίμωξης από Strongyloides stercoralis», που δημοσιεύθηκε το 2003 από τη Βρετανική Εταιρεία Ρευματολογίας.

Το 2013 ο Φρανκ Λίπμαν MD, ένας εναλλακτικός γιατρός στη Νέα Υόρκη, τον οποίο επισκέπτονταν συχνά διασημότητες όπως η Γκουίνεθ Πάλτροου και η Ντόνα Κάραν, έγινε διάσημος, όταν τα άρθρα του σχετικά με τον ασθενή του, του διάσημου Νεοϋορκέζου εστιάτορα Σίμους Μίλεν, και τη σχέση μεταξύ ρευματοειδούς αρθρίτιδας και παρασίτων έγιναν δημοφιλή σε έντυπα όπως τα Men's Journal, The New York Times και The Telegraph.

Διαγνωσμένος με ρευματοειδή αρθρίτιδα, το 2007, ο Μίλεν κατέληξε στο ιατρείο του Λίπμαν κουρασμένος, υπέρβαρος και με χρόνιο πόνο. Ο Λίπμαν τον υπέβαλλε σε θεραπεία για αυτοάνοσες παθήσεις και ανακαλύπτοντας ότι έπασχε από παρασιτικές μολύνσεις, άρχισε επίσης θεραπεία για την αποκατάσταση του μικροβιώματός του -του συστημικού μικροβιακού πληθυσμού στο σώμα- με διατροφή, φαρμακευτικά προϊόντα και, στη συνέχεια, με βότανα.

“Έχω δει εκατοντάδες ασθενείς με συστημικά αρθριτικά προβλήματα κατά τη διάρκεια όλων αυτών των ετών, οι οποίοι ανταποκρίθηκαν”, λέει ο Lipman. “Ανάλογα με τη σοβαρότητα, μπορεί να πάρει πολλούς μήνες [να θεραπευτούν]. Για παράδειγμα, στον Σίμους Μίλεν πήρε τουλάχιστον έξι μήνες. Αλλά αν το πρόβλημα δεν είναι σοβαρό και δεν έχει προχωρήσει πολύ, μέσα σε ένα μήνα οι ασθενείς αισθάνονται πολύ καλύτερα.”

Ο Λίπμαν, ο οποίος συνδυάζει την δυτική ιατρική με εναλλακτικές θεραπείες και δίνει μεγάλη έμφαση στην υγιεινή διατροφή με την εξάλειψη όλων των επεξεργασμένων τροφών και σακχάρων, λέει ότι μία δυσβίωση ή αλλοίωση στο μικροβίωμα φαίνεται να προκαλεί συστημικά φλεγμονώδη προβλήματα και συχνά αυτοάνοσες ασθένειες. Η διόρθωση του μικροβιώματος και η δημιουργία ισορροπίας μπορεί να περιλαμβάνει την αντιμετώπιση παρασίτων, «κακών» βακτηρίων και μυκήτων και συχνά ένα συνδυασμό και των τριών.

“Εγώ πάντα ξεκινώ με διατροφή”, λέει, “αφαιρώντας προφλεγμονώδεις τροφές ή τροφές που είναι δύσκολο να χωνευτούν ή που ενεργοποιούν τη φλεγμονή. Τότε μπορώ να προσθέσω προβιοτικά και θρεπτικά συστατικά για να βοηθήσω με την επούλωση του βλεννογόνου του εντέρου. Δυστυχώς, σε αυτό το στάδιο, πρέπει να μαντέψουμε τι πρέπει να χρησιμοποιήσουμε για να σκοτωθούν οι παθογόνοι παράγοντες, καθώς δεν υπάρχουν ακριβείς δοκιμές για να εξακριβωθεί ποια συγκεκριμένα παθογόνα προκαλούν το πρόβλημα. Γι' αυτό και πάντα ξεκινάμε με φυτικά αντιμικροβιακά και αν αυτά δεν λειτουργήσουν, προχωράμε σε φαρμακευτικά αντιπαρασιτικά ή αντιμυκητιασικά ή αντιβιοτικά.”

Σήμερα, ασθενείς όπως ο Μίλεν αποτελούν τη ζωντανή απόδειξη ότι αυτή η θεραπευτική προσέγγιση στη ρευματοειδή αρθρίτιδα είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική. Ο Λίπμαν είναι στην ευχάριστη θέση να πει ότι δεν υπάρχουν πλέον δείκτες ρευματοειδούς αρθρίτιδας στο αίμα του Μίλεν, ότι οι αρθρώσεις του είναι υγιείς και ότι δεν πονά και αισθάνεται περίφημα.

 

Είναι παντού

Νέες μελέτες που συνδέουν την υγεία του εντέρου και τη ρευματοειδή αρθρίτιδα διεξάγονται με όλο και μεγαλύτερη συχνότητα. Για παράδειγμα, οι ερευνητές στην πανεπιστημιακή ιατρική σχολής της Νέας Υόρκης, η οποία χρηματοδοτείται εν μέρει από το αμερικανικό Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας, το Εθνικό Ίδρυμα Αρθρίτιδας, Ασθενειών του Μυοσκελετικού Συστήματος και Δερματικών Νόσων και το Εθνικό Ινστιτούτο Έρευνας Ανθρώπινου Γονιδιώματος, πρόσφατα ανακάλυψε ότι το 75 τοις εκατό των ατόμων που έχουν εμφανίσει ρευματοειδή αρθρίτιδα χωρίς θεραπεία, είχαν βακτήρια Prevotella copri στις εντερικές οδούς τους, καθώς και μειωμένες ομάδες των ευεργετικών, φιλικών μικροβίων όπως τα Βακτηριοειδή.2

Η άμεση αιτιώδης σύνδεση μεταξύ του Ρ copri και της ρευματοειδούς αρθρίτιδας δεν έχει ακόμη αποδειχθεί, όμως συνεχίζεται η έρευνα μέσα από πολλαπλές μελέτες που βρίσκονται αυτή τη στιγμή σε εξέλιξη. Οι άνθρωποι και τα μικρόβια συνυπήρχαν για εκατομμύρια χρόνια, και δεκάδες τρισεκατομμύρια μικρόβια ζουν στο ανθρώπινο σώμα. Στην πραγματικότητα υπάρχουν περισσότερα βακτηριακά κύτταρα από ότι ανθρώπινα κύτταρα στο σώμα μας, που βοηθούν σχεδόν στα πάντα, από την προστασία από μολύνσεις μέχρι την πέψη.

Έχουν ξεκινήσει σημαντικές προσπάθειες, όπως το Πρόγραμμα του Ανθρώπινου μικροβιώματος του Αμερικανικού Ινστιτούτου Υγείας (www.hmpdacc.org) προκειμένου να κατανοηθεί καλύτερα ο ρόλος των μικροβιακών αποικιών στο ανθρώπινο σώμα. Ερευνάται επίσης η σύνδεση μεταξύ των μεταβολών σε αυτό το αρχαίο μικροβίωμα και την ανθρώπινη υγεία.

Οι θεραπείες με προβιοτικά έχουν προταθεί για ένα ευρύ φάσμα διαταραχών του εντέρου, συμπεριλαμβανομένου του συνδρόμου ευερέθιστου εντέρου, δημιουργώντας μια σημαντική αλλαγή στον επιστημονικό ενδιαφέρον σχετικά με τη σημασία και το ρόλο που παίζουν στη ζωή μας αυτοί οι μικροί εσωτερικοί μας σύντροφοι.3

Συνηθισμένες λοιμώξεις

Ο Τομ Φράιντεν MD, MPH, διευθυντής του Αμερικανικού Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων αναφέρει ότι τα παράσιτα είναι πιο συχνά στις ανεπτυγμένες χώρες όπως οι ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο από ό, τι πιστεύουμε. Πρόσφατες εκτιμήσεις δείχνουν ότι το Ascaris lumbricoides μπορεί να μολύνει πάνω από ένα δισεκατομμύριο ανθρώπους, το Trichuris trichiura 795 εκατομμύρια και το αγκυλόστομα, 740 εκατομμύρια άτομα. «Οι παρασιτικές λοιμώξεις που προκαλούνται από εντερικά σκουλήκια και τα παρασιτικά πρωτόζωα, είναι από τις πιο διαδεδομένες λοιμώξεις σε ανθρώπους στις αναπτυσσόμενες χώρες», λέει ο Ράσιντουλ Χακ, επικεφαλής του Εργαστηρίου Παρασιτολογίας στο Μπαγκλαντές.4

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) εκτιμά ότι περίπου 50 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο υπόκεινται σε αμοιβαδικές λοιμώξεις κάθε χρόνο, με περίπου 40.000 έως 100.000 θανάτους κάθε χρόνο εξαιτίας αυτών των λοιμώξεων.

Ζούμε σε μια παγκόσμια κοινωνία και τα παράσιτα μάς ακολουθούν παντού, μεταδιδόμενα εύκολα με την κατανάλωση φρούτων από τη Νότια Αμερική και την Κίνα, με τη χρήση δημόσιων τουαλετών, ακόμα και με τις μεταγγίσεις αίματος. Τα αμερικανικά στρατεύματα επιστρέφοντας από την Καταιγίδα της Ερήμου είχαν πει ότι δεν έπρεπε να δίνουν αίμα, λόγω της λεϊσμανίασης, παρασιτικής ασθένειας που μεταδίδεται από τις μύγες της άμμου της ερήμου.

Αγαπάμε τα κατοικίδια ζώα μας, και γι’ αυτό είναι οδυνηρό να τα θεωρήσουμε ως πιθανούς φορείς της νόσου. Ωστόσο, εκτιμάται ότι περίπου το 45 τοις εκατό όλων των σκύλων και το 62 τοις εκατό των εγχώριων γατών κοιμούνται στο κρεβάτι με τους ιδιοκτήτες τους, εκθέτοντάς τους ανθρώπους σε δεκάδες ασθένειες από λεπτοσπείρωση και αγκυλόστομα μέχρι σαλμονέλωση και τοξοπλάσμωση.

Το 2012, μια περίπτωση αντιδραστικής αρθρίτιδας εξαιτίας πρωτόζωου αναφέρθηκε ως «Αντιδραστική αρθρίτιδα προκαλούμενη από Blastocystis hominis» σε έκθεσης στο Reumatologia Clinica5.

Το Blastocystis hominis μεταδίδεται μεταξύ ζώων και ανθρώπων μέσα από την κατάποση κύστεων στην παροχή νερού. Στη συγκεκριμένη έκθεση περιγράφεται η περίπτωση μιας υγιούς 45χρονης ισπανίδας που αναζητούσε θεραπεία για τους πόνους στη μέση και τις αρθρώσεις, αρθρίτιδα μόνο στο αριστερό της γόνατο, και πόνο και ερυθρότητα στο ένα μάτι. Προηγουμένως, είχε πάρει πολλά ταξίδια σε μέρη όπως η Ινδία, το Νεπάλ, η Κένυα, η Τανζανία και η Βιρμανία, και είχε ταξιδέψει στην Αίγυπτο εκείνη τη χρονιά. Αν και το ιατρικό ιστορικό της αποκάλυψε μια υποτροπιάζουσα λοίμωξης ταινίας και B. hominis σε δείγμα κοπράνων, το αρθρικό υγρό και οι καλλιέργειες αίματος, ούρων και κοπράνων ήταν όλα αρνητικά για βακτηρίδια και παράσιτα, και οι εξετάσεις αίματος για ρευματοειδή παράγοντα ήταν αρνητικές. Ήταν, ωστόσο, θετική στο HLA-B27, ένα τεστ που δείχνει συχνά αγκυλωτική σπονδυλίτιδα, μια χρόνια φλεγμονώδη νόσο που επηρεάζει τις αρθρώσεις της σπονδυλικής στήλης. Μεταξύ αυτού και της λοίμωξης του οφθαλμού, είχε διαγνωστεί αντιδραστική αρθρίτιδα λόγω B. hominis και είχε θεραπευτεί επιτυχώς.

Τα νηματωδη περνούν επίσης συχνά από τα ζώα στον άνθρωπο. Οι οξύουροι (μεταδίδονται μεταξύ ανθρώπων και από τους ανθρώπους στα ζώα, και στη συνέχεια πάλι πίσω στους ανθρώπους) εκτιμάται ότι μολύνουν πάνω από 100 εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο.

Ερευνητές του πανεπιστημίου του Άμστερνταμ ανακάλυψαν ότι τα S. stercoralis (ασκαρίδες) μπορεί να παραμείνουν στο σώμα απαρατήρητα για πολλά χρόνια έως ότου το ανοσοποιητικό σύστημα του ξενιστή να διακυβεύεται είτε από κάποια ασθένεια ή από κορτικοστεροειδή. Το διάστημα εκείνο, πολλαπλασιάζονται γρήγορα και προκύπτουν τα συμπτώματα της ρευματοειδούς αρθρίτιδας. Σε μια μελέτη που ερευνήθηκε από αυτούς τους ερευνητές, ένας 35χρονος άντρας εισήχθη στο νοσοκομείο με αρθραλγία (πόνο στις αρθρώσεις) που επιδεινώθηκε, παρά τη θεραπεία με μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα. Δεν είχε ρευματοειδείς παράγοντες στο αίμα του, και μόνο μετά από επανειλημμένες εξετάσεις κοπράνων αποκαλύφθηκε ότι υπήρχαν προνύμφες που εντοπίστηκαν και καταπολεμήθηκαν επιτυχώς.6

Μια δύσκολη διάγνωση

Είναι ασαφές το πώς ακριβώς αναπτύσσεται αρθρίτιδα από παρασιτικές λοιμώξεις. Ισπανοί ερευνητές λένε ότι υπάρχουν διάφοροι τρόποι που τα B. hominis και άλλα παράσιτα μπορούν να προκαλέσουν αρθροπάθειες. Θα μπορούσε να είναι «τοπική εισβολή από γειτονικά οστά ή μύες μέσω του αίματος ή των λεμφαγγείων με την παρουσία ενήλικων παρασίτων, νυμφών ή αυγών στην αρθρική κοιλότητα. Θα μπορούσε επίσης να προκληθεί μια αντιδραστική φλεγμονώδης αντίδραση στην παρουσία του παράσιτου στον περιβάλλοντα ιστό, χωρίς πραγματική εισβολή στην άρθρωση».5

Αρθρική βιοψία, στην οποία βρέθηκαν προνύμφες από στρογγυλοειδή παράσιτα (Strongyloides), έδειξε κάποιον μολυσματικό τύπο αρθρίτιδας. Αλλά οι συντάκτες της έκθεσης τη θεώρησαν περίπτωση «αντιδραστικής αρθρίτιδας» σε απόκριση προς τη λοίμωξη από τον μεγάλο αριθμό των προνυμφών που διανέμονταν σε όλο το σώμα.

Τι ακριβώς είναι όμως η αντιδραστική αρθρίτιδα; Είναι μια οξεία αρθρίτιδα που προκαλείται από εντερική λοίμωξη ή λοίμωξη του ουροποιογεννητικού συστήματος που ξεκινά γενικά στο σώμα περίπου ένα μήνα πριν από την έναρξη της ίδιας της αρθρίτιδας. Οι ενδείξεις λοίμωξης θεωρούνται το κύριο χαρακτηριστικό της αντιδραστικής αρθρίτιδας, όπως είναι η οξεία ενθεσίτιδα (φλεγμονή στα σημεία που οι τένοντες και οι σύνδεσμοι συνδέονται με τα οστά).

Η αντιδραστική αρθρίτιδα παρατηρείται πιο συχνά παρουσία των βακτηρίων Σαλμονέλλα, Καμπυλοβακτήριο, Σιγκέλλα, Χλαμύδια και Γερσίνια, καθώς και άλλων μικροοργανισμών, όπως οι Giardia lamblia, Entamoeba histolytica, Trichomonas vaginalis και Toxoplasma gondii. Οι σύγχρονοι δυτικοί γιατροί έχουν ελάχιστη ή καμία κατανόηση της παρασιτολογίας, μικρή εξοικείωση με τροπικές ασθένειες, και συνήθως αγνοούν τους τεράστιους αριθμούς των μικροοργανισμών και παρασιτικών νοσημάτων που μαστίζουν δυτικούς πληθυσμούς.

Όταν γίνεται ένα τεστ κοπράνων, τα αποτελέσματα είναι συχνά παραπλανητικά. Στις δύο περιπτώσεις που αναφέρθηκαν παραπάνω, διεξήχθησαν πολλαπλές δοκιμές κοπράνων, αλλά ήταν αρνητικές. Ο λόγος είναι απλός: όταν τα παράσιτα γεννήσουν τα αυγά τους, εκκολάπτονται σε κύκλους, έτσι ώστε τα αυγά δεν φαίνονται πάντα στα δείγματα. Και μερικά παράσιτα παραμένουν στον ανώτερο γαστρεντερικό σωλήνα, από όπου είναι συχνά δύσκολο να βρεθούν δείκτες της παρουσίας τους. Άλλα παράσιτα παραμένουν στους μυς και τους ιστούς, και δεν εμφανίζονται καθόλου στις εξετάσεις κοπράνων.

 

Η κλασική θεραπεία μπορεί να στείλει τους ασθενείς στα άκρα

Οι ασθενείς που έχουν διαγνωστεί με ρευματοειδή αρθρίτιδα και άλλες ρευματικές παθήσεις κανονικά ωθούνται από τους γιατρούς να αρχίσουν τη θεραπεία νωρίς με αντιρευματικά φάρμακα, τα οποία περιλαμβάνουν τα κορτικοστεροειδή και παράγοντες νέκρωσης όγκου (TNF)-αναστολείς. Δυστυχώς, σε περιπτώσεις που υπάρχουν παράσιτα, τέτοιες θεραπείες μπορούν να προκαλέσουν την εμφάνιση αρθρίτιδας ή να κάνουν μια υπάρχουσα κατάσταση χειρότερη. "Για να αποφευχθεί μια απειλητική για τη ζωή έκβαση, ωστόσο, ορισμένες σπάνιες λοιμώξεις (όπως αυτές με Στρογγυλοειδή παράσιτα) πρέπει να εξαιρεθούν από αυτό το είδος της προσέγγισης συνολικά", λένε οι ερευνητές από το πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ.

Η θεραπεία με κορτικοστεροειδή ή κυτταροστατικά φάρμακα (τα οποία σταματούν την ανάπτυξη των κυττάρων) θα μπορούσε να οδηγήσει σε ένα συντριπτικά υψηλό συστημικό παρασιτικό φορτίο, με αποτέλεσμα μια σοβαρή ιατρική πάθηση που ονομάζεται «σύνδρομο υπερλοίμωξης», ή η διαδιδόμενη στρογγυλοειδίαση μπορεί να αναπτυχθεί με ταχείς ρυθμούς... χαρακτηριζόμενη από πνευμονίτιδα, αναπνευστική ανεπάρκεια, εγκεφαλικά προβλήματα και υψηλό ποσοστό θνησιμότητας.6

Οι κλασικές θεραπείες για την αρθρίτιδα όχι μόνο πιθανόν να επιδεινώσουν το στάδιο της αρθρίτιδας και να θέσουν σοβαρές επιπλοκές αν υπάρχουν παράσιτα, αλλά μπορούν επίσης να σκοτώσουν τα καλά βακτήρια που βοηθούν άμεσα την υγεία του ανθρώπινου οργανισμού. Για παράδειγμα, η μείωση κάποιων φιλικών βακτηρίων από την κατάχρηση των αντιβιοτικών έχει συνδεθεί με αυξημένο κίνδυνο άσθματος.

Υπάρχουν ακόμη και περιπτώσεις όπου η εισαγωγή ορισμένων παρασίτων, όπως οι έλμινθες (σκώληκες), δοκιμάζεται για πιθανή χρήση ως θεραπεία για το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, τη φλεγμονώδη νόσο του εντέρου και άλλες φλεγμονώδεις παθήσεις. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι τα υποπροϊόντα που εκκρίνονται από τα παράσιτα μπορεί να ρυθμίζουν άμεσα την ανθρώπινη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος και ότι οι ανοσολογικές απαντήσεις που ενεργοποιούνται έτσι θα μπορούσαν να αντισταθμίσουν τις ανοσοπαθολογικές αντιδράσεις που οδηγούν σε αυτοάνοσα νοσήματα.7

Ποιος θα το φανταζόταν ότι 150 χρόνια μετά την εργασία των Δρ Ίγκναζ Σελμβάις, Λούις Παστερ και Ρόμπερτ Κοχ και την αποδοχή της θεωρίας των μικροβίων, θα καταλήγαμε τελικά να αγκαλιάσουμε τον κόσμο των βακτηρίων και άλλων μικροβίων ως θεραπευτικές ουσίες που μπορούν πιθανώς να σώζουν ζωές;

Πότε να υποψιαστείτε ότι έχετε παράσιτα

Μπορεί να μεταφέρουμε παράσιτα στα έντερά μας για χρόνια και να μην το γνωρίζουμε, αν και τα σκουλήκια ή τα αυγά στα κόπρανα είναι μια προφανής ένδειξη.

Άλλα σωματικά συμπτώματα είναι:

- διάρροιες

- αέρια ή φούσκωμα

- κοιλιακός πόνος

- αίμα και / ή βλέννα στα κόπρανα

- κνησμός γύρω από τον πρωκτό ή το αιδοίο

- ανεξήγητη απώλεια βάρους ή αδυναμία απώλειας βάρους.

 

 

 

4 βήματα για την καταπολέμηση των παρασίτων που βοηθά συχνά στην πλήρη αντιμετώπιση της αρθρίτιδας

 

1ο βήμα: Υιοθετήστε μια θεραπευτική δίαιτα

Η αλλαγή της διατροφής είναι στην κορυφή της λίστας όσων πρέπει να γίνουν, όταν πρόκειται για τη σταθεροποίηση και βελτίωση της εντερικής χλωρίδας, και τη μείωση της φλεγμονής της αρθρίτιδας.

  • Καταναλώστε πολλά φρούτα και λαχανικά που μειώνουν τη φλεγμονή, όπως το μπρόκολο, τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά και τα λαχανικά έντονου χρώματος και οι γλυκοπατάτες. Προτιμήστε ψάρια όπως ο σολομός και ο μπακαλιάρος καθώς και βιολογικό κοτόπουλο και γαλοπούλα. Τρώτε πολλά μούρα (ειδικά φράουλες, βατόμουρα και σμέουρα), κεράσια, μήλα, μπανάνες και μάνγκο, αλλά αποφύγετε τα πολύ όξινα φρούτα.
  • Αφαιρέστε από τη διατροφή σας όλα τα επεξεργασμένα τρόφιμα, τα τηγανητά, τη ζάχαρη, τα προϊόντα σόγιας, τις τεχνητές γλυκαντικές ουσίες, τα τεχνητά πρόσθετα, το καλαμπόκι, τα υδρογονωμένα φυτικά έλαια και όλα τα ανθρακούχα ποτά.
  • Αποφύγετε το κόκκινο κρέας, τα γαλακτοκομικά, το αλκοόλ, τα δημητριακά, το ψωμί, τα ζυμαρικά και την καφεΐνη.
  • Προτιμήστε βιολογικές τροφές.
  • Προτιμήστε το έξτρα παρθένο ελαιόλαδο (βιολογικό) για μαγείρεμα σε χαμηλή θερμοκρασία και το βιολογικό έλαιο καρύδας, το έλαιο αβοκάντο και το βιολογικό βούτυρο, για μαγείρεμα σε υψηλή θερμοκρασία.
  • Φροντίστε την ισορροπία ωμέγα-6 και ωμέγα-3 λιπαρών οξέων ώστε να είναι σε αναλογία περίπου 4: 1.
  • Προσθέστε προβιοτικά όπως σπιτικό κεφίρ χωρίς ζάχαρη από πλήρες μη παστεριωμένο γάλα, γιαούρτι πλούσιο σε προβιοτικά (χωρίς ζάχαρη και άλλα γλυκαντικά) που περιέχει ζωντανά στελέχη βακτηρίων Lactobacillus, τροφές που έχουν υποστεί ζύμωση όπως το ξινολάχανο για να βοηθήσετε την αποκατάσταση της υγιούς εντερικής χλωρίδας μετά από χρήση αντιβιοτικών ή άλλων φαρμάκων.

2ο βήμα: Απαλλαγείτε από τα παράσιτα

Αν υποψιάζεστε παράσιτα, δεν χρειάζεται να οδηγηθείτε απευθείας σε φαρμακευτική αγωγή για να έχετε αποτελέσματα. Πολλά βότανα έχουν ισχυρές αντι-παρασιτικές ιδιότητες. Είναι ακόμα καλύτερο να βρείτε έναν επαγγελματία υγείας εξοικειωμένο με παρασιτικές παθήσεις και καθαρισμούς από παράσιτα (όπως ένας φυσιοπαθητικός) για να σας βοηθήσει να απαλλαγείτε από αυτά.

Εν τω μεταξύ, εδώ αναφέρουμε μερικές κοινές φυσικές ουσίες που έχουν αντι-παρασιτική δράση και μπορούν να αντιμετωπίσουν παρασιτικές μολύνσεις.

Artemisia annua (Αρτεμισία η ετήσια). Πρόκειται για ένα βότανο κατά της ελονοσίας. Το ενεργό του συστατικό, η αρτεμισινίνη αποδείχθηκε ευεργετικό κατά της σχιστοσωμίασης και της κλωνορχίασης, οι οποίες προκαλούνται από τρηματώδεις (σκώληκες του αίματος). Συχνά χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με το ανθελμινθικό φάρμακο πραζικουαντέλη.

Artemisia absinthium (Αρτεμισία το αψίνθιον). Χρησιμοποιείται συχνά με βάμμα μαύρου καρυδιού (βλέπε παρακάτω) για την καταπολέμηση των παρασίτων (νυμφών και ενηλίκων). Μην το χρησιμοποιείτε κατά τη διάρκεια εγκυμοσύνης ή θηλασμού, ή εάν είστε αλλεργικοί σε φυτά της οικογένειας μαργαρίτα.

Προτεινόμενη ημερήσια δόση: 1-3 κάψουλες των 260mg με το φαγητό.

Berberis vulgaris (Βερβερίς η κοινή). Είναι αποτελεσματική για βακτηριακές / ιικές λοιμώξεις, καντιντίαση, μυκητιάσεις και λοιμώξεις της ουροδόχου κύστης και γενικά του ουροποιητικού συστήματος.

Προτεινόμενη ημερήσια δόση: 1 κάψουλα των 500mg ημερησίως ή σύμφωνα με τις οδηγίες του ειδικού επαγγελματία υγείας.

Βάμμα μαύρης καρυδιάς. Μπορεί να θεραπεύσει παρασιτικές λοιμώξεις από σκώληκες, διφθερίτιδα και σύφιλη.

Προτεινόμενη ημερήσια δόση: Ποικίλλει από 1 σταγόνα σε 1/2 φλιτζάνι νερό μέχρι 2 1/2 κουταλάκια του γλυκού σε 1/4 φλιτζάνι νερό.

Καπρυλικό οξύ. Είναι ένα λιπαρό οξύ μέσης αλύσου που βρίσκεται στο λάδι καρύδας και κοινώς χρησιμοποιείται σε ασθενείς με δυσβίωση, ειδικά όταν υπάρχουν μύκητες.

Προτεινόμενη ημερήσια δόση: 1-3 κουταλιές της σούπας λάδι καρύδας μετά το φαγητό, για μυκητιασικές λοιμώξεις. Καλύτερα να ξεκινήσετε με 1/2 κουταλάκι και να φτάσετε στη μέγιστη δόση. Ως κάψουλα (Caprin), 1-3 κάψουλες με κάθε γεύμα, συνήθως λαμβάνεται μαζί με σκόρδο (1-3 κάψουλες των 500mg με κάθε γεύμα) και με έλαιο ρίγανης.

Cranberry. Ως χυμός κράνμπερι (χωρίς ζάχαρη) είναι ένα εξαιρετικό σπιτικό γιατρικό για τις λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος (ουρολοιμώξεις). Το Αμερικανικό Κολέγιο Μαιευτικής και Γυναικολογίας αναφέρει ότι η κατανάλωση χυμού μούρων χωρίς ζάχαρη μπορεί να μειώσει τα συμπτώματα της ουρολοίμωξης.

Hypericum perforatum (Βαλσαμόχορτο). Μπορεί να καταπολεμήσει τα παράσιτα και τις λοιμώξεις της ουροδόχου κύστης, καθώς και τη διάρροια. Ωστόσο δεν επιτρέπεται κατά την εγκυμοσύνη και το θηλασμό και δεν μπορεί να χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με φαρμακευτικές αγωγές.

Προτεινόμενη ημερήσια δόση: 15-40 ml ανά εβδομάδα ως υγρό εκχύλισμα 1:2.

Συνταγή κατά των παρασίτων

Εάν έχετε διαγνωστεί θετικοί για παράσιτα, ο ειδικός φυσιοπαθητικός Χάραλντ Γκάιερ χρησιμοποιεί τακτικά την ακόλουθη φόρμουλα, που μπορεί να σκοτώσει τα περισσότερα παράσιτα μετά από περίπου έξι μήνες.

Την 1η και 3η εβδομάδα, λαμβάνετε:

Berberis vulgaris βάμμα (15 mL τρεις φορές την ημέρα),

Έλαιο ρίγανης (1 κάψουλα την ημέρα) για την καταπολέμιση παρασίτων όπως το Giardia’

Artemisia absinthium βάμμα (15 mL τρεις φορές την ημέρα)

Σκόνη γαρύφαλλου (1 κάψουλα την ημέρα)

Την 2η και την 4η εβδομάδα, λαμβάνετε:

Hydrastis canadensis βάμμα (15 mL τρεις φορές την ημέρα)

Εκχύλισμα από φύλλα ελιάς (1 κάψουλα την ημέρα)

L-Γλουταμίνη (5g / ημέρα)

Τα Berberis και Artemisia καταπολεμούν κάθε είδος βακτηρίων του εντέρου, πρωτόζωα και μύκητες. Μπορείτε επίσης να προσθέσετε συμπληρώματα πρόπολης, η οποία λειτουργεί καλά κατά της γιαρδίασης.

 

3ο βήμα: Επαναφέρετε την καλή υγεία του εντέρου

Εξασφαλίστε τη μακροπρόθεσμη υγεία και τη σταθερότητα της χλωρίδας του εντέρου σας μετά από καθαρισμό παρασίτων (ή μετά τη λήψη αντιβιοτικών και άλλων φαρμάκων) με την τακτική λήψη προβιοτικών. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε κάποια καλής ποιότητας προβιοτικά σκευάσματα του εμπορίου αλλά και να αυξήσετε τις αποικίες ωφέλιμων βακτηρίων μέσα από κατάλληλα τρόφιμα και σπιτικές συνταγές.

Το σπιτικό κεφίρ, για παράδειγμα, πιστεύεται ότι περιέχει περίπου 60 διαφορετικά στελέχη προβιοτικών.

Τα στελέχη βακτηρίων Lactobacillus acidophilus βοηθούν στην ισορροπία της χλωρίδας του εντέρου και στη διατήρηση μιας υγιούς άμυνας κατά των παρασίτων.

Τα Bifidobacteria (μπιφιδοβακτήρια) βοηθούν την ισορροπία των βακτηριακών πληθυσμών στο σώμα, και μπορούν να βοηθήσουν στην πρόληψη της εξάπλωσης των βλαβερών βακτηρίων και μυκήτων.

Ο σακχαρομύκητας Saccharomyces boulardii χρησιμοποιείται συνήθως για να βελτιώσει την εντερική μικροχλωρίδα και να βοηθήσει σε παθήσεις όπως η οξεία διάρροια, το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου και η φλεγμονώδης νόσος του εντέρου.

4ο βήμα: Εξάλειψη Κάντιντα

Η υπερανάπτυξη του συνήθως αβλαβή μύκητα Κάντιντα μπορεί να προκαλέσει ανυπολόγιστη καταστροφή στο έντερο. Όμως ο Κάντιντα μπορεί να είναι μόνο ένας από τους πολλούς ενόχους, και οι λεγόμενοι πάσχοντες από καντιντίαση μπορεί να έχουν πολλά, πολύ διαφορετικά προβλήματα, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που αναφέρονται στο παρόν άρθρο.

Κάνετε ένα τεστ για τους μύκητες του εντέρου. Αυτό μετρά την παρουσία της αιθυλικής αλκοόλης στο έντερο μετά την κατανάλωση σάκχαρου γλυκόζης, όπως συχνά συμβαίνει με την υπερανάπτυξη μύκητα, και έτσι διακρίνει τους μύκητες από τη βακτηριακή υπερανάπτυξη.

Κάντε έναν καθαρισμό από τον μύκητα με ένα φυσικό αντιμυκητιασικό όπως το βάμμα Berberis. Επίσης, το καπρυλικό οξύ, το εκχύλισμα γκρέιπφρουτ, το σκόρδο και άλλα είναι πολύ αποτελεσματικά θεραπευτικά μέσα, όπως επίσης το tea tree, η ρίγανη, το ελαιόλαδο και το γαρυφαλέλαιο.

Προτεινόμενη δοσολογία: 15 ml βάμμα Berberis δύο φορές την ημέρα

Ακολουθήστε μια διατροφή χαμηλή σε υδατάνθρακες και αποφύγετε τη ζάχαρη, τη μαγιά, το αλκοόλ και τα συνήθη τρόφιμα που σχετίζονται με αλλεργίες και, για μια εβδομάδα ή δύο, τα φρούτα.

Ελέγξτε την διατροφική σας κατάσταση και να λαμβάνετε συμπληρώματα εάν είναι απαραίτητο. Πολλοί γιατροί βρίσκουν ότι οι ασθενείς τους είναι συνήθως ανεπαρκείς σε μαγνήσιο, ψευδάργυρο, βιταμίνες Α, Β1 και Β6, και ωμέγα-6 λιπαρά οξέα.

Πάρτε παγκρεατικά ένζυμα (πρωτεάσες) για να διατηρείτε το λεπτό έντερο χωρίς παράσιτα και για την ενίσχυση της πέψης. Η έλλειψη πρωτεάσης αυξάνει σημαντικά τις πιθανότητες λοιμώξεων του εντέρου, συμπεριλαμβανομένης της χρόνιας καντιντίασης. Προσθέστε συμπληρώματα χολίνης, βεταΐνης και μεθειονίνης για να καθαρίσετε το συκώτι σας, καθώς πίσω από χρόνια υπερανάπτυξη Κάντιντα συνήθως υπάρχει μια ήπια ηπατική βλάβη. Αυτά τα ηπατικά ένζυμα ενισχύουν επίσης τα επίπεδα δύο σημαντικών αντιοξειδωτικών: της S-αδενοσυλομεθειονίνης και της γλουταθειόνης.

Το εκχύλισμα Γαϊδουράγκαθου (Silybum marianum) μπορεί να διεγείρει το σχηματισμό νέων κυττάρων του ήπατος και την αύξηση της γλουταθειόνης και της παραγωγής χολής. Μπορεί επίσης να μειώσει την ηπατική βλάβη.

Προτεινόμενη δοσολογία: 70-210 mg τρεις φορές την ημέρα

Η Κέιτ Μοντάνα είναι συγγραφέας, εκδότρια και αρθρογράφος που ειδικεύεται σε θέματα υγείας και επιστήμης.

Βιβλιογραφικές αναφορές:

1 Ann Intern Med, 1946; 24: 233-40

2 Torgan C. 'Gut Microbes Linked to Rheumatoid Arthritis'. NIH Research Matters, November 25, 2013

3 Genome Med, 2011, 3: 14

4 J Health Popul Nutr, 2007; 25: 387-91

5 Reumatol Clin, 2012; 8: 50-1

6 Rheumatology, 2003; 42: 1419-20

7 J Parasitol Res, 2011; 2011: Article ID 942616.

8 Dharmananda S. 'Ching-Hao and the Artemisias Used in Chinese Medicine', 2002; www.itmonline.org/arts/chinghao.htm

9 Dharmananda S. 'Ching-Hao and the Artemisias Used in Chinese Medicine', 2002; www.itmonline.org/arts/chinghao.htm

Διαβάστηκε 1170 φορές